Peter Kleine Schaars

Bazuingeschal & klinkende cimbalen (Blast of Trumpets & Sounding Cymbals)

English

When Peter Kleine Schaars was commissioned to write a work based on Psalm 150 he wanted to turn this well-known subject-matter into something new and refreshing. He made use of the alphabet, which he laid on the chromatic scale. By leaving out the q and x, the other 24 letters fit exactly on two octaves. This is, by the way, not Kleine Schaars’ own invention, but a well-known method that has been used by various composers to keep them from repeating themselves.

In this manner, the entire composition was furnished with notes; in the end the composer selected only three words, which appealed to him for their succession of tones. They also refer to the activities of musical societies: bazuingeschal (blast of trumpets) and klinkende cimbalen (sounding cymbals).

The funky introduction has come about through the word bazuingeschal, and in bar 14 it finally appears in its entirety for the first time. Next, the word klinkende is formed above an ostinato bass, and in bar 29 the word cimbalen is announced, naturally with the support of the cymbals à deux.

Through a clownish little waltz as an interlude, and a rhythmic announcement of one, five and ‘zero’ notes (general pause), the exposition of the funk theme follows in an A-B-A form.

Within four bars the ‘straight’ funk feel is turned around into a ‘swinging’ 12/8 time. A question-and-answer game of bugles and saxophones gives this part of the work a bluesy character.

By means of a reduction in the time signature (12/8, 11/8, 10/8, 9/8, etc.) we finally end up in straight time, and the reprise of the theme begins. To conclude, a reflection of the intro follows; not in unison this time, but with modern sound colours and accompanied solidly on cymbals from the drum set.

Nederlands

Toen Peter Kleine Schaars een compositieopdracht kreeg met de naam Psalm 150 wilde hij met dit bekende gegeven iets nieuws en verfrissends doen. Hij maakte gebruik van het alfabet, dat hij boven op de chromatische toonladder legde. Door het weglaten van de q en de x pasten de overige 24 letters precies op twee octaven. Overigens gaat het hier niet om een vondst van Kleine Schaars, maar om een bekende methode die door diverse componisten veelvuldig is gebruikt om zichzelf te behoeden voor het ‘in herhaling treden’.

Op deze wijze werd de gehele psalm van noten voorzien; de componist selecteerde hiervan uiteindelijk slechts drie woorden, die hem vanwege hun toonopeenvolging aanspraken. Daarnaast hebben ze betrekking op de activiteiten van muziekverenigingen: bazuingeschal en klinkende cymbalen.

De funky inleiding is tot stand gekomen via het woord bazuingeschal en wordt in maat 14 uiteindelijk voor het eerst compleet ‘uitgesproken’. Vervolgens wordt het woord klinkende gevormd boven een ostinato bas en in maat 29 wordt het woord cymbalen aangekondigd, met uiteraard ondersteuning van de cymbals à deux.

Via een clownesk walsje als tussenspel en een ritmische aankondiging van één, vijf en ‘nul’ noten (generale pauze) volgt de expositie van het funkthema in een A-B-A-liedvorm.

In vier maten wordt het ‘rechte’ funkgevoel omgebogen in een ‘swingende’ 12/8 maatsoort. Een vraag-en-antwoordspel van bugels en saxofoons geeft dit gedeelte een bluesachtig karakter.

Door middel van een verkleining van de maatsoort (12/8, 11/8, 10/8, 9/8, enz.) belanden we uiteindelijk weer in een rechte maatsoort en begint de reprise van het thema. Tot slot volgt een weerspiegeling van de intro; ditmaal niet unisono maar in een moderne klankkleur en begeleid door stevige cymbalen van de drumset.

 

Peter Kleine Schaars on Facebook Peter Kleine Schaars on LinkedIn Peter Kleine Schaars on YouTube